سخن از حوادثى كه به سال صد و چهل و چهارم بود از جمله حوادث سال اين بود كه محمد پسر ابو العباس بن محمد بن على ، امير مؤمنان ، با مردم كوفه و بصره و واسط و موصل و جزيره به غزاى ديلمان رفت . در اين سال مهدى ، محمد بن ابى جعفر ، از خراسان به عراق بازگشت و ابو - جعفر سوى قرماسين رفت و در آنجا محمد پسرش كه از خراسان باز مىگشت به دو رسيد كه با هم به جزيره رفتند . در همين سال محمد بن ابى جعفر ، به هنگام بازگشت از خراسان با دختر - عموى خويش ، ريطه دختر ابو العباس ، زفاف كرد . در اين سال ابو جعفر منصور سالار حج بود و خازم بن خزيمه را بر اردوگاه خويش و بر آذوقه جانشين كرد . در اين سال ، ابو جعفر ، رياح بن عثمان مرى را ولايتدار مدينه كرد و محمد بن خالد ابن عبد الله قسرى را از آنجا برداشت . سخن از اينكه چرا منصور محمد بن خالد را از مدينه برداشت و رباح بن عثمان را گماشت ؟ و چرا زياد بن عبيد را پس از محمد بن خالد عزل كرد ؟ سبب عزل زياد از مدينه آن بود كه خاطر ابو جعفر به كار محمد و ابراهيم پسران عبد الله ، نوادهء على بن ابى طالب ، مشغول بود كه آن سالى كه در ايام زندگى برادرش ابو العباس به حج رفته بود و ابو مسلم نيز همراه وى بود آن دو به همراه ديگر بنى هاشم بنزد وى نيامده بودند .